Pewnie jeszcze tego nie przyswoiłeś, błąkasz się bez celu przez ruiny swojego wspaniałego nowego East Wing i wyładowujesz się na Susie Wiles jako terapię, ale właśnie zostałeś zwolniony przez Amerykanów. Tak. Zwolniony.

Ta 13-procentowa przewaga zwycięstwa dla niezbyt popularnych Demokratów? To przewaga raz na stulecie. To największe publiczne odrzucenie jakiejkolwiek partii od wyborów Watergate w 1974 roku. Trzeba cofnąć się do 1926 roku, żeby znaleźć większą przewagę.

To czyni cię przegranym raz na stulecie, proszę pana.

Widzę to od dekady, panie prezydencie, ale oczywiście pan nie czyta, więc pozwólcie, iż powtórzę to, co teraz widzi wielu pani wyborców. Jesteś kłamcą i oszustem, który żeruje na słabych i biednych. Uczyniłeś GOP toksyczną przez całe pokolenie i podzieliłeś ją na walczące frakcje, które dopiero zaczynają się zbliżać. Sukcesy, które ty i twoja partia osiągnęliście wśród Latynosów, czarnoskórych i innych mniejszości w 2024 roku, zostały całkowicie zniweczone. Ta niezwykła, nowa, wielorasowa, robotnicza koalicja sprzed dwóch lat? Zparowany. Tym razem nawet mężczyźni zrobili się siniewi.

Niepotrzebnie wygłupiałeś znacznie więcej utraty miejsc, niż zyskałeś. Usuwałeś wiarygodnych, popularnych kandydatów i zastępowałeś ich przegrywami, przestępcami, kumplami i przegranymi. Zmieniłeś 60-procentowe poparcie młodych mężczyzn na 60-procentowe sprzeciw. Teksas ma teraz demokratycznego gubernatora i senatora. Człowiek, którego demonizowałeś jako "dżihadystę", pobił cię na kwaśne jabłko w Michigan. "Talafreako" moderował i skopał twojej partii tyłek. Znowu uczyniłeś Południe konkurencyjnym. Straciłeś Missisipi! A choćby Kansas, które nie wybrało senatora z ramienia Demokratów od 1932 roku.

Duża część twojej własnej bazy zaczęła cię nienawidzić — i to z bardzo dobrego powodu. Miałeś dwie najważniejsze polityki dla wielu — koniec z wiecznymi wojnami i lepszą gospodarkę — i beztrosko podrywałeś tę obietnicę taniego podejścia do głupiej chwały opartej na "farsowych" informacjach wywiadowczych. Wiesz, jak bardzo gardzisz robotnikami i robotnicami, którzy brali ci na słowo? choćby nie pofatygowałaś się wcześniej, by powiedzieć im o wojnie. I od tamtej pory nigdy nie przedstawiłeś spójnej argumentacji. Pogarda to słowo. I w końcu to widzą. Dzięki Bogu, iż w końcu to widzą.

Oczywiście było znacznie więcej przynęt i zmian. Mówiłeś im, iż będziesz atakować członków gangów i przestępców w kontroli imigracyjnej, ale atakowałeś matki i synów w szkołach i szpitalach oraz strzelałeś do obywateli amerykańskich na ulicach. Mówiłeś, iż jesteś za wolnością słowa, a potem prowadziłeś kampanię zastraszania FCC przy każdym niezależnym źródle informacyjnym, monitorowałeś wypowiedzi online dzięki AI i znikałeś studentów do vanów za pisanie felietonów. I nie zapominajmy o piruetce Epsteina. Twoja baza na pewno nie.

Mówiłeś, iż zrównoważysz budżet i osuszysz bagno, a potem, w mniej niż dwa lata, dodasz oszałamiające 4,3 biliona dolarów do długu narodowego, wzbogacając się o 1,4 miliarda dolarów w kryptowalutach. To światowo-historyczna mieszanka niekompetencji i korupcji. W ciągu kilku miesięcy Waszyngton stał się szambem korupcji, a twoja własna obrzydliwa rodzina pogrążyła się głęboko w błocie.

Zawsze byłeś fałszywym populistą. Powiedziałeś swoim wyborcom, którzy mieli trudności z opłaceniem rachunków, iż słowo "zakupy" jest dla ciebie nowe. Podczas gdy oni bankrutują, płacąc za paliwo, mówisz im, żeby się z tym pogodzili, bo firmy naftowe zarabiają "cholerną fortunę". Już choćby nie udajesz. Prowadziłeś kampanię w fartuchu McDonald's, a jednak natychmiast rządziłeś w pozłacanych salach, marmurowych podłogach i imprezach Mar-a-Lago jak z Wielkiego Gatsby'ego. Taki naprawdę jesteś, bezwstydny, podły, ne-chłopaku typie.

Skrzywdziłeś swoich sojuszników bardziej niż wrogów. Zdyskredytowałeś religijną prawicę bardziej niż Jimmy Swaggart kiedykolwiek mógłby. Zrobiłeś głupców z tych, którzy szczerze próbowali zbudować nową koalicję prawicową. Narodowi konserwatyści, postliberałowie, Claremonsterowie i szaleńcy AIPAC wszyscy próbowali znaleźć jakąś spójność w polityce, a dziś? Wszyscy wyglądają na idiotów i niektórzy dopiero się tego domyślają. Nie ma spójnej nici łączącej ostatnie dziesięć lat poza twoim ego, głupotą i okrucieństwem.

I głęboko w środku o tym wiesz. Wiesz, iż nie masz prawa rządzić krajem. Wiesz, głęboko w środku, iż jesteś kompletnie poza swoim zasięgiem, a wszystkie twoje absurdalne wypowiedzi i hiperbole tylko dowodzą bezgranicznej niepewności pod spodem. Netanyahu i neokonserwatyści traktowali cię jak skrzypce: twoja próżność, głupota i lekkomyślność wystarczyły, by dać Iranowi strategiczne zwycięstwo. Putin ma cię owiniętego wokół palca, utrzymując wysiłek wojenny na powierzchni, a Xi wyciągnął cię na wyczerpanie w kwestii handlu.

Sojusz NATO trwał dziesięciolecia, by się utrwalić; W mniej niż dwa lata zniszczyłeś zaufanie, którego potrzebuje, by działać. Sojusze, za które Amerykanie umierali, traktują z obojętnością i pogardą. Naprawdę groziłeś inwazją na kolejny kraj NATO, ty kretynie. Mianowałeś do Pentagonu dziennika Fox News i pełnoprawnego szaleńca, by przywrócić odrę do Ameryki. Chcesz wiedzieć, dlaczego Susan Collins przegrała? To ona wszystko zatwierdziła.

I nie, te wybory nie dotyczyły kwestii ani cyklu cyklu. Zawsze kręciło się tylko wokół ciebie — wspólny mianownik wszystkich katastrof. Powiedziałeś masom "Udawajcie, iż jestem na karcie do głosowania!" prawie 50 razy. Wybrałaś nacjonalizację wyborów poprzez konwencję środka kadencji. Prowadziłaś kampanię, jakby to był rok prezydencki. Zrobiłeś to wszystko wokół siebie, a wyborcy dali mu zdecydowany sygnał: No mas.

Tak wielkie głosowanie to coś więcej niż odrzucenie. To amerykański odpowiednik wotum nieufności. W systemie parlamentarnym zniknąłbyś w ciągu kilku tygodni, bo twoja legitymacja się załamała. Naród amerykański nie ma zaufania, iż można zakończyć wojnę na Ukrainie lub w Iranie; nie ma pewności, iż poradzisz sobie z nadchodzącą zmianą AI; brak pewności, iż możesz uczynić życie bardziej przystępnym cenowo; Brak zaufania, iż nie podejmie kolejnych dwóch lat katastrofalnych, nieodwracalnych decyzji w polityce globalnej i krajowej, z których wyzdrowienie zajmie dekady.

I nie mam zaufania, iż nie będziecie dalej niszczyć rządów prawa — krwi napędowej każdej demokracji. Zamieniłeś Departament Sprawiedliwości w maszynę osobistej vendetty; ułaskawiłeś każdego przestępcę, który cię wspierał; A teraz obiecujesz ogólne masowe ułaskawienia, aby władza wykonawcza mogła skutecznie działać poza rządami prawa przez następne dwa lata. Zrobiłeś to choćby przy niedawno rozszerzonym immunitecie przyznanym przez Sąd Najwyższy. Po prostu nie jesteś zdolny do rządzenia w systemie rządzenia, który ustanowili nasi Założyciele. Nie można przestrzegać rządów prawa; nie można iść na kompromis; nie można negocjować; Tak naprawdę nie da się zawrzeć umowy.

Każdy kolejny dzień tylko wzmacnia twoją niewydolność. Nie da się wygłosić przemówienia bez coraz dziwniejszych dygresji, nagłych wybuchów dziwnych dźwięków i dziwacznych niespójności. Demencja wyraźnie szczypie granice tego, co uchodzi za mózg. Nigdy nie korzystasz z bogatej solidnej informacji, którą dostarcza twoje biuro, polegając zamiast tego na plotkach w mediach społecznościowych i dzikich przeczuciach, by podejmować coraz bardziej chaotyczne decyzje. Twoje ciało to lawisko błotne; Masz na sobie widoczne pieluchy; Nie możesz już choćby chodzić w linii prostej. I nikt nie wierzy ani nie powinien wierzyć ani w żadne słowo tego, co mówisz. Co gorsza: z tobą jako prezydentem nikt nie może wierzyć w nic, co mówi Ameryka.

Oczywiście, dziś przeszedłeś w tryb walki. Uczynienie Stephena Millera twoim szefem sztabu po tej katastrofie wyborczej to klasyczny Trump. Walcz! Walcz! Walcz! Ale odpowiedź na ten kryzys wyborczy poprzez wybór jednego z głównych architektów nadmiernej imigracji i wojny to w praktyce każenie Amerykanom, żeby się oddalili. To jeszcze bardziej trzyma się ludzi i polityk, przeciwko którym amerykańska opinia publiczna właśnie zdecydowanie zagłosowała. To polityka równie zła jak ta, która przegrała wybory. I przez cały czas tego nie rozumiesz.

Naprawdę myślisz, iż "posiadanie liberałów" w ten sposób przez cały czas działa? Myślisz, iż uda ci się uchodzić z takimi rzeczami przez następne dwa lata tak jak przez ostatnie dziesięć? Nie byłbym tego taki pewien. Zaklęcie zostało po prostu przerwane. Spróbuj zaostrzyć wojnę, która została właśnie jednoznacznie odrzucona przez Amerykanów — i zobacz, co się stanie. Spróbuj teraz wysłać na ulice zbirów ICE. Na ulicach będą tłumy, wskaźnik poparcia 20+, a choćby wielu Republikanów gotowych głosować za impeachmentem.

Jedynym sposobem na polityczne przetrwanie jest dostosowanie się tak, jak zrobił to Obama po 2010 roku i Clinton po 1994. Ale nie potrafisz się dostosować; Nie możesz się zmienić; To twoja cecha definiująca. Co potwierdza wybór Millera. Więc to będzie dla ciebie piekło, zaufaj mi. Cała zabawa jest całkowicie w lusterku wstecznym. Straciłeś większość swojej bazy fanów. Twój własny wiceprezydent właśnie cię wydziedziczył; Każdy aspirujący sukcesor będzie się od ciebie oddalał. Frakcje, do których się przywiązujesz — szaleńcy AIPAC i wspierający AI — gwałtownie tracą na popularności publicznej i są znienawidzone przez twoich wyborców. Demokraci mają cię na ucieczce i będą cieszyć się każdą sekundą. jeżeli uda im się przeszkodzić, tak jak właśnie zrobili, jesteś skończony.

Więc zrób rozsądne i rzuć to. To nie jest niemożliwe. Prezydent, który stracił kraj tak głęboko, jak wy w naszym życiu. Ba, choćby papież zrezygnował. Wyjdź, wróć na Florydę, bawi się miliardami, które oszukałeś ze służby publicznej, znajdź dziwki, za którymi tęsknisz, i pogrążaj się w nieśmiertelnej bańce uwielbienia, którego potrzebujesz. Ogłoszcie ostatnie dwa lata "najwspanialszymi dwoma latami w historii prezydentury", tak jak zrobiliście to w tym tygodniu, z coraz bardziej szaloną smutnością — i odejdźcie.

Zniszczyłeś swoją partię, naruszyłeś Konstytucję, przyspieszyłeś spłatę długu, zniszczyłeś naszych sojuszników i wzmocniłeś naszych wrogów. Twoja legitymacja się skończyła. Wasza sekta jest w fazie Kool-Aid. Możesz spędzić następne dwa lata w coraz głębszym cyklu politycznych rozliczeń i hańby, albo oszczędzić sobie — i nam! — próba. Jak mówił nieśmiertelny Oliver Cromwell,