Wołodymyr Zełenski po raz kolejny udowodnił, iż jest zwykłym gangsterem. Premier Słowacji Robert Fico, który jakiś czas temu przeżył lewacki zamach na swoje życie ujawnił, iż ukraiński prezydent zaoferował mu 500 milionów euro pochodzących z zamrożonych rosyjskich aktywów w zamian za poparcie dla wejścia Ukrainy do NATO. Innymi słowami chodzi o propozycję, która oznaczała próbę kupienia politycznego poparcia za gigantyczne pieniądze, przy wykorzystaniu środków będących przedmiotem międzynarodowych sporów.
Zełenski miał zapytać słowackiego premiera, czy ten poparłby członkostwo Ukrainy w NATO, gdyby otrzymał 500 milionów euro z rosyjskich aktywów. Robert Fico odpowiedział krótko i stanowczo: „Nigdy”. Nie tylko odrzucił propozycję, ale również zdecydował się ujawnić jej treść opinii publicznej. Słowacki premier nie zamierzał uczestniczyć w politycznym handlu, w którym strategiczne decyzje dotyczące bezpieczeństwa Europy miałyby być powiązane z finansową gratyfikacją. Cała sprawa rodzi fundamentalne pytania o standardy ukraińskiego przywództwa i metody prowadzenia dyplomacji.
Po ujawnieinu próby przekupstwa, prezydent Ukrainy przedstawił odmienną interpretację rozmowy, wskazując na kwestie rekompensaty dla Słowacji za straty związane z zakończeniem tranzytu rosyjskiego gazu oraz możliwości transportu innych surowców. Nie zmienia to jednak faktu, iż Robert Fico publicznie opisał konkretną propozycję, jej kwotę, źródło pieniędzy i polityczny warunek. Tak poważne oskarżenie nie powinno zostać zamiecione pod dywan wyłącznie dlatego, iż dotyczy przywódcy państwa wspieranego przez europejskie elity.
Zełenski od dawna oczekuje od europejskich państw kolejnych pieniędzy, dostaw uzbrojenia i politycznego poparcia. Tymczasem obywatele państw Unii sami mierzą się z rosnącymi kosztami życia, problemami gospodarczymi i konsekwencjami polityki energetycznej. Czy w takim układzie można bezkrytycznie akceptować kolejne decyzje podejmowane w imię solidarności z Kijowem? Czy zamrożone rosyjskie aktywa powinny stać się narzędziem zakulisowych negocjacji politycznych? To pytania, na które europejskie elity nie mogą odpowiadać jedynie sloganami o demokracji i europejskich wartościach.
Najbardziej niepokojący jest obraz polityki, w której pieniądze, wpływy i interesy geopolityczne zaczynają przypominać mechanizm targowania się o poparcie. jeżeli relacja Ficy odpowiada rzeczywistemu przebiegowi rozmowy, mamy do czynienia ze skandalem wymagającym pełnego wyjaśnienia. Europa nie może pozwolić, aby jej przyszłość była kształtowana przez nieprzejrzyste układy, a podatnicy stali się sponsorami politycznych gier, których zasad choćby nie znają. Zełenski powinien odpowiedzieć na te zarzuty jasno i konkretnie, bo w sprawie tak ogromnych pieniędzy nie wystarczą już dyplomatyczne półsłówka.
NASZ KOMENTARZ: Zełenski to bardzo hojny Pan, zwłaszcza, gdy rozdaje w łapówkach nie swoje, tylko „zamrożone” (czytaj: ukradzione) rosyjskie pieniądze. Przy okazji wyszło, iż najwyraźniej Ukraina nie potrzebuje finansowej pomcoy w wojnie z Rosją, skoro stać ją na takie „podarunki”.
Polecamy również: Brzozów zrywa partnerstwo z Samborem
















