Rosja straciła ponad 1,6 mln żołnierzy. Sybiha punktuje Kreml

dzienniknarodowy.pl 3 hours ago
Zdjęcie: Rosja straciła ponad 1,6 mln żołnierzy. Sybiha punktuje Kreml


Według danych przedstawionych przez Kijów Rosja straciła od lutego 2022 roku ponad 1,6 mln zabitych i rannych żołnierzy, a tylko w październiku 2026 roku 54,4 tys. Minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha podał te liczby 15 listopada, odrzucając rosyjskie żądania przebudowy porządku bezpieczeństwa w Europie.

Ponad 1,6 mln strat osobowych po stronie Rosji

Andrij Sybiha przedstawił bilans w odpowiedzi na rosyjskie pomysły dotyczące nowego układu sił w Europie. Szef ukraińskiej dyplomacji wskazał, iż Władimir Putin chce rozmawiać o strefach wpływów, choć jego armia przez blisko pięć lat nie zrealizowała podstawowych celów inwazji. Według ministra Rosja straciła ponad 1,6 mln zabitych i rannych żołnierzy, a w październiku 2026 roku jej straty osobowe wyniosły 54,4 tys.

Najnowszy oficjalny bilans ukraińskiego Ministerstwa Obrony podaje jeszcze dokładniejszy szacunek. Od 24 lutego 2022 roku do 16 listopada 2026 roku rosyjskie straty osobowe miały sięgnąć 1 625 420 ludzi. Tylko 15 listopada miało przybyć 2560 zabitych i rannych. Kijów wylicza też 12 480 utraconych czołgów, 25 807 bojowych wozów opancerzonych oraz 52 464 systemy artyleryjskie.

To szacunki państwa prowadzącego wojnę i nie są imiennym wykazem poległych. Trzeba je czytać właśnie jako straty osobowe, obejmujące zabitych i rannych, a nie liczbę samych zabitych. Rosja nie publikuje bieżącego, wiarygodnego bilansu własnych strat, co utrudnia pełną niezależną weryfikację. Nie zmienia to obrazu wojny na wyniszczenie, w której Kreml płaci ludźmi i sprzętem za powolne, kosztowne operacje.

Niezależne analizy potwierdzają skalę wyniszczenia

Skala podawana przez Kijów nie jest oderwana od ocen zachodnich ośrodków. Analiza Center for Strategic and International Studies szacowała, iż od lutego 2022 roku do czerwca 2026 roku Rosja poniosła 1,4 mln strat osobowych, w tym do 450 tys. zabitych. Ośrodek wskazywał również, iż rosyjskie natarcia należały do najwolniejszych dużych ofensyw ostatniego stulecia.

Sybiha twierdzi ponadto, iż w październiku Ukraina odzyskała więcej terenu, niż Rosja zdołała zająć. To stanowisko strony ukraińskiej, które wymaga osobnej weryfikacji na podstawie map frontu. Polityczny sens jego wystąpienia jest jednak czytelny: Kreml próbuje negocjować jak mocarstwo dyktujące warunki całemu kontynentowi, choć na polu walki ponosi koszty niewspółmierne do osiągniętych rezultatów.

Rosyjskie strefy wpływów uderzają w interes Polski

Sybiha ocenił, iż Putin może w tej chwili rozmawiać o uczciwym zawieszeniu broni wzdłuż linii frontu, a nie o podziale Europy na strefy wpływów. Ten spór bezpośrednio dotyczy Polski. Każdy powrót do logiki, w której Moskwa uzyskuje prawo weta wobec decyzji państw Europy Środkowej, oznacza osłabienie naszej suwerenności i bezpieczeństwa.

Dlatego udział Warszawy w rozmowach o przyszłym układzie sił musi służyć polskiemu interesowi, a nie roli biernego wykonawcy cudzych ustaleń. W tym kontekście znaczenie ma zapowiadany udział Polski w formacie A5, podobnie jak wcześniejsze rozmowy Sybihy z Radosławem Sikorskim w Warszawie. Polska powinna wspierać powstrzymanie rosyjskiej agresji, ale równocześnie twardo pilnować własnych spraw: zdolności obronnych, rozliczenia pomocy i polityki historycznej wobec Kijowa.

Rosyjskie straty pokazują, iż imperialna polityka Kremla nie jest oznaką siły bez granic. To także ostrzeżenie. Państwo gotowe zużywać setki tysięcy ludzi dla realizacji swoich ambicji pozostaje groźne choćby wtedy, gdy działa nieskutecznie. Polska potrzebuje wobec takiego sąsiada realizmu, silnej armii i własnego głosu przy stole rokowań.

Źródła: Ministerstwo Obrony Ukrainy, wpis Andrija Sybihy z 15 listopada 2026 roku, Center for Strategic and International Studies.

Read Entire Article