Gdy ten Substack dopiero zaczynał kilka lat temu, ukazał się artykuł o Saulu Alinksy, który był swego rodzaju ostrzeżeniem przed tym, co się dzieje i co miało nadejść.
Zanim przejdziemy do naszego artykułu dnia, najpierw przyjrzyjmy się temu ujawnieniu Alinksy na Substack z lata 2022 roku, kiedy skandal PSYOP-19 wciąż trwał:
Hillary Clinton i Barack Obama są uczniami "uczonego" Saula Alinksy'ego. Pierwsza z nich napisała pracę dyplomową na Wellesley College na temat jego pracy i stała się z nim korespondencyjną przyjaciółką. Ten ostatni był wytworem kandydata CIA na Mandżurię, któremu zadaniem było zostać (dys)organizatorem społeczności w Chicago, bezpośrednio raportującym krajowemu terroryście i współpracownikowi CIA Billowi Ayersowi, a także rzekomo prowadzić zajęcia na Harvardzie o tym lucyferiańskim komuniście.
Jeśli czytelnik miał jakiekolwiek wątpliwości co do nikczemnych ideologii autora, wszystko rozwia się, gdy otwiera się "arcydzieło"; mianowicie:
Alisnky nauczył się wszystkich swoich metod i wykorzystał swoje umiejętności, zdobywając bezprecedensowy dostęp do przestępczego półświatka, a także był uważany za "maskotkę" chicagowskiej mafii studenckiej. Większość jego taktyk (de)organizowania społeczności wywodziła się bezpośrednio z metod mafijnych, które bardzo podziwiał.
"Nauczyłem się naprawdę wiele o wykorzystaniu i nadużyciach władzy od mafii, lekcje, które później bardzo mi się przydały, gdy organizowałem się," powiedział magazynowi.
Playboy zapytał, czy Alinsky miał "jakieś skrupuły wobec kontaktów z — jeżeli nie faktycznie pomagania — mordercom?"
"Wcale żadnych," powiedział Alinsky, "bo nie mogłem nic zrobić, by powstrzymać ich przed mordowaniem."
Alinsky opisywał swoje powiązania z Capone jako "niebo" i nazywał szefa publicznym "dobroczyńcą".
"Gang Capone był w rzeczywistości przedsiębiorstwem publicznym; dostarczała to, czego ludzie chcieli i żądali," powiedział Alinsky. "Człowiek na ulicy chciał dziewczyn: Capone dał mu dziewczyny. Chciał alkoholu podczas prohibicji: Capone dał mu alkohol."
Esej Aarona Petcoffa, mieszkającego na Brooklynie, który sam siebie określa, wyjaśnia znaczenie relacji Alinky z zorganizowaną pracą.
"Doświadczenie Alinsky'ego z CIO głęboko go ukształtowało. Wpływy komunistyczne i socjalistyczne rosły w ruchu robotniczym" – wyjaśnia Petcoff w majowym numerze kwartalnika Jacobin z 2017 roku.
Technokratyczny dystopijny bałagan, w którym w tej chwili się znajdujemy – radykalna lewica oraz różne psychologiczne operacje i fałszywe flagi – w dużej mierze stał się możliwy dzięki wpływom Alinksy'ego na aparatczyków Deep State, takich jak rodziny przestępcze Clintonów i Bidenów, skorumpowanych polityków DC oraz niekonstytucyjną kulturę mafii agencji rządowych, przy czym Obama był dosłownie wytworem CIA.
Alinsky od początku słusznie rozumiał, iż aby skutecznie rozmontować Amerykę, musiałoby to być na poziomie ultralokalnym. By ocalić Amerykę, potrzebne jest podobne ultra-lokalne organizowanie, ale dla dobra wspólnego, a nie dla jakiegoś szalonego, socjopatycznego planu przejęcia władzy, którego ostatecznym celem była hiper-centralna kontrola.
Alinksy głosił, iż prowokacje, kłamstwa i manipulacje docelową grupą demograficzną, którą społeczność (nie)organizator jest inżynierią socyjną, były głównymi środkami do osiągnięcia pożądanych neomarksistowskich rezultatów, kierując swoje cele na "getto" i mniejszości, przekonując te grupy demograficzne, iż są "wspierane", podczas gdy w rzeczywistości są rażąco wykorzystywane do celów politycznych, za wszelką cenę.
Pod koniec lat 60. i na początku 70. Alinsky znalazł się w doskonałym towarzystwie, gdy amerykański radykalizm łączył się z krajowymi organizacjami terrorystycznymi, takimi jak Weather Underground (patrz: Bill Ayers), szalonym socjalistą z wieży z kości piersiowej Uniwersytetu Columbia, jak Richard Cloward i Frances Fox Piven, którzy opracowali strategię Cloward-Piven – zniszczyć Amerykanów od środka, i inni.
Wszystkie te siły, które choć przez te dekady nie były całkowicie uśpione, powoli nabierały impetu i masowej akceptacji, są teraz wzmacniane i przyspieszane przez rewolucję kolorową, przyspieszającą zniszczenie tego, co pozostało z tej Republiki Konstytucyjnej.
Alinksy miał głębokie zrozumienie odwrócenia rzeczywistości, podobnie jak wszyscy jego uczniowie.
Oto najzwięzłe podsumowanie jego podejścia do obalenia USA:
Nie byłoby wcale zaskoczeniem, gdyby Klaus Schwab spał z egzemplarzem Zasad dla radykałów pod poduszką obok egzemplarzy Mein Kampf i Manifestu Komunistycznego, a nie zapominajmy o popiersiu Lenina w jego gabinecie:
Gdyby Alinksy żyła dziś, byłby najbardziej dumny ze swojego nikczemnego dzieła.
Trochę dodatkowego koloru na temat Lenina, Marksa, Alinksy, Obamy i tożsamościowej politrix...
Aby lepiej zrozumieć naturę dzielącego kolektywizmu społecznego, warto zapoznać się z Antonio Gramsci, którego niektórzy eksperci od nauk politologicznych słusznie uważają za Największego Stratega Politycznego w historii.
… Co prowadzi nas do dzisiejszego artykułu wyróżniającego się:
autor: AndreaWex
Jeśli kiedykolwiek rozglądałeś się za współczesną polityką i zastanawiałeś się, dlaczego wszystko wydaje się manipulacyjne, dzielące i wymyślone, to nie jesteś szalony.
Zgnilizna nie pojawiła się z dnia na dzień. To było nauczane. Było to badane. Zostało to wprowadzone celowo. Jednym z najważniejszych twórców takiego sposobu myślenia był Saul Alinsky.
To nie jest teoria spiskowa. To już historia.
Alinsky był organizatorem społecznym z Chicago, który wierzył, iż władza nigdy nie ustępuje dobrowolnie i musi być zdobyta pod presją, zakłóceniami i wojną psychologiczną. Nie interesowała go jedność. Interesowały go wyniki. Jego światopogląd traktował społeczeństwo jako pole bitwy między tymi, którzy mają, a tymi, którzy nie mają, gdzie etyka była elasyczna, a prawda opcjonalna, jeżeli stała na drodze do zwycięstwa.
Jego książka z 1971 roku "Rules for Radycals" została napisana jako podręcznik taktyczny dla aktywistów. Nie chodziło o budowanie republiki. Chodziło o demontaż istniejących systemów, aby coś innego mogło je zastąpić.
To rozróżnienie ma znaczenie.
Zasady Alinsky'ego są proste, brutalne i skuteczne. Są zaprojektowane tak, by destabilizować, polaryzować i wyczerpywać przeciwników aż do załamania oporu.
Kilka przykładów, które od razu rozpoznasz we współczesnej polityce:
Wyśmiewanie to najpotężniejsza broń.
Spraw, by wróg spełniał własne zasady.
Wybierz cel, zamroź go, spersonalizuj i spolaryzuj.
Utrzymuj presję. Nigdy nie odpuszczaj.
Brzmi znajomo?
Te taktyki wyjaśniają, dlaczego debata została zastąpiona drwinami, dlaczego instytucje są atakowane zamiast argumentów, a przeciwnicy są odczłowieczani, a nie angażowani. To nie jest przypadek. To podręcznik Alinsky'ego rozgrywany w czasie rzeczywistym.
Oto podręcznik, pozbawiony akademickich bzdur i przetłumaczony na rzeczywiste warunki. Gdy już to przeczytasz, nigdy tego nie przestaniesz zobaczyć.
To nie jest aktywizm.
To wojna psychologiczna stosowana w polityce.
Gdy już zrozumiesz te zasady, zobaczysz je wszędzie. Cykle medialne. Ruchy protestacyjne. Anuluj kampanie. Instytucjonalne obalenia. choćby język, którego ludzie używają teraz.
Alinsky nie napisał tylko książki.
Wręczył przyszłym radykałom mapę.
A znaczna część współczesnej Ameryki podąża za tym krok po kroku.
Alinsky otwarcie studiował taktykę Hitlera i uznawał jej skuteczność.
To ma znaczenie.
Ramy Alinsky'ego dotyczą władzy, a nie moralności.
We wstępie do Zasad dla radykałów Alinsky odnosi się do Lucyfera jako pierwszego radykała i jasno wskazuje, iż jego praca dotyczy tego, jak władza jest przejmowana, utrzymywana i używana, a nie tego, czy sama sprawa jest słuszna. Był brutalnie szczery w tej sprawie.
Hitler był jednym z najskuteczniejszych manipulatorów masowych w historii. Nie dlatego, iż jego pomysły były dobre, ale dlatego, iż jego metody działały.
Alinsky to rozumiał.
To tutaj Hitler i Alinsky się przecinają.
Oba opierały się na:
• Polaryzacja społeczeństwa
• Dehumanizacja przeciwników
• Wyśmiewanie i drwiny mające na celu osłabienie oporu
• Kontrola narracji poprzez powtarzanie
• Obracanie instytucji przeciwko nim samym •
Przedstawianie sprzeciwu jako niemoralnego lub niebezpiecznego
• Mobilizowanie żalu i urazy
• Zmuszanie ludzi do wyboru stron
Wzrost Hitlera przebiegał według wzorca, który powinien wydawać się boleśnie znajomy:
Zidentyfikował wrogów.
On zrzucał winę na osobę.
Zamrażał cele do symboli.
Wyśmiewał, zawstydzał i izolował przeciwników.
Stosował ciągłą presję i chaos.
Przedstawiał się jako jedyne moralne rozwiązanie.
To nie jest przypadek.
Te kroki są bezpośrednio zgodne z zasadami Alinsky'ego, zwłaszcza:
• Zasada 4: Spraw, by wróg spełniał własne zasady
• Zasada 5: Drwina to najpotężniejsza broń człowieka
• Zasada 8: Utrzymuj presję
• Zasada 13: Wybierz cel, zamroź go, spersonalizuj, spolaryzuj
Alinsky nie wynalazł zła. Skodyfikował ją.
Hitler stosował te taktyki do ludobójstwa i kontroli totalitarnej.
Alinsky argumentował, iż mogą być wykorzystywane przez bezsilnych do walki z ugruntowanymi systemami.
Ale taktyka nie ma moralności.
Serce osoby, która ich używa, tak robi.
Gdy usprawiedliwiasz kłamstwo, manipulację, upokorzenie i odczłowieczenie dla "większego dobra", stoisz na tym samym stoidle, na którym stał każdy totalitarny reżim, zanim popadł w masowe okrucieństwo.
Kiedy widzisz:
• Ruchy protestacyjne oparte na drwinach i presji
tłumu • Przeciwnicy polityczni traktowani jako podludzie
• Mowa przedstawiana jako przemoc
• Prawo stosowane wybiórczo
• Instytucje wykorzystywane
jako broń • Prawda traktowana jako elastyczna
• Cel zawsze uświęca środki
Nie oglądacie demokracji.
Obserwujesz wczesne mechanizmy autorytaryzmu, niezależnie od tego, czy jest on owinięty nacjonalizmem, czy socjalizmem.
Hitler pokazał nam, gdzie ta droga się kończy.
Alinsky pokazał przyszłym aktywistom, jak szybciej iść.
Hillary Clinton otwarcie napisała swoją pracę dyplomową o Alinskym i chwaliła jego metody. Barack Obama pracował jako organizator społeczności w Chicago w organizacjach inspirowanych modelem Industrial Areas Foundation Alinsky'ego i uczył taktyk organizacyjnych opartych na tej samej filozofii. To są udokumentowane fakty, a nie spekulacje.
Nie musisz wierzyć, iż każdy polityk, który studiował Alinsky'ego, jest zły, by to zrozumieć. Wystarczy przyznać, iż idee kształtują zachowania, a idee Alinsky'ego nigdy nie były zgodne z konstytucyjną republiką opartą na ograniczonym rządzie i wolności jednostki.
Jego ramy postrzegają ludzi jako narzędzia, a nie obywateli.
To właśnie tutaj wszystko przestaje być teoretyczne i zaczyna być niewygodne.
Saul Alinsky nie pisał Zasad dla Radykałów w próżni. Jego idee były nauczane, badane, chwalone i wdrażane. Niektórzy otwarcie go obejmują. Inni przyswajają jego taktyki poprzez instytucje i ruchy kształtowane przez jego ramy.
Hillary Clinton
Hillary Clinton napisała swoją pracę dyplomową na Wellesley College w 1969 roku na temat Saula Alinsky'ego zatytułowaną "Jest tylko walka: analiza modelu Alinsky'ego." Przeprowadziła wywiad z Alinskym, korespondowała z nim i chwaliła jego metody organizacyjne. Alinsky choćby zaproponował jej pracę, którą odmówiła. Choć Clinton później retorycznie się zdystansowała, jej wczesny podziw i studium jego pracy nie budzą wątpliwości i są dobrze udokumentowane.
Barack Obama
Przed polityką Obama pracował jako organizator społeczności w Chicago w latach 80., współpracując z grupami wzorowanymi na podejściu Alinsky'ego z Industrial Areas Foundation. Prowadził warsztaty i szkolenia z zasad organizowania w stylu Alinsky'ego. Obama przyznał się do tego tła, przedstawiając je jako pragmatyczne zaangażowanie społeczne. Krytycy twierdzą, iż jego kampanie i styl rządzenia odzwierciedlały taktyki Alinsky'ego polegające na presji, polaryzacji i kontroli narracji.
Cesar Chavez i Dolores Huerta
Liderzy United Farm Workers, Chavez i Huerta współpracowali bezpośrednio z Alinskym i stosowali jego metody organizacyjne. Jest to niepodważalne i często cytowane choćby przez postępowych historyków. Ich ruch związkowy stał się jednym z najbardziej skutecznych realnych zastosowań ram Alinsky'ego.
Strategie organizacyjne i protestacyjne Jessego Jacksona
Jacksona w erze praw obywatelskich były inspirowane modelem Alinsky'ego, który zakładał politykę nacisku i konfrontację opartą na koalicji.
Kampanie konsumenckie Ralpha Nadera
Nadera odzwierciedlały taktyki w stylu Alinsky'ego, zwłaszcza atakowanie korporacji, personalizowanie winy i wywieranie trwałej presji społecznej.
Fundacja
Obszarów Przemysłowych założona przez Alinsky'ego w 1940 roku, IAF szkoliła pokolenia organizatorów. Wiele współczesnych organizacji aktywistycznych wywodzi swoje korzenie bezpośrednio lub pośrednio z tego modelu.
Sieci
aktywistycznych progresywnych Ruchy takie jak Occupy Wall Street, grupy aktywistyczne klimatyczne oraz nowoczesne organizacje protestacyjne często odzwierciedlają zasady Alinsky'ego, świadomie lub nie. Wyśmiewanie, polaryzacja, stała presja i spersonalizowane cele to najważniejsze cechy.
Współczesna demokratyczna gra
terenowa Choć nie każdy Demokrata jest zwolennikiem Alinsky'ego, strategie mobilizacji oddolnej stosowane w ostatnich dekadach są ściśle zgodne z jego zasadami. Obejmuje to ramowanie narracji, kampanie nacisku społecznego oraz zakłócenia instytucjonalne.
Tim Walz
Niektórzy krytycy twierdzą, iż retoryka i strategie polityczne Walza odzwierciedlają taktykę w stylu Alinsky'ego, ale nie ma udokumentowanych osobistych badań ani poparcia.
Ameryka znajduje się na końcowym etapie długoletniego radykalnego przejęcia władzy przez marksistów, dlatego właśnie na kandydata Partii Demokratycznej na wiceprezydenta wybrano wieloletniego przegranego Komunistycznej Partii Chin, takiego jak Tim Walz.Aktywistyczny język Ilhan Omar
i polityka oparta na konfrontacji są często porównywane przez krytyków do ram Alinsky.
Szersza Partia
Demokratyczna David Alinsky, syn Saula Alinsky'ego, publicznie oświadczył, iż kampanie Obamy odzwierciedlały metody jego ojca. To twierdzenie jest przedmiotem dyskusji, ale wzmacnia tezę, iż taktyki przetrwały człowieka i stały się częścią kultury politycznej.
Nie wszyscy po lewej stronie usiedli i przeczytali Zasady dla Radykałów.
Infiltracja ideologiczna nie działa w ten sposób.
Idee rozprzestrzeniają się przez instytucje, programy szkoleniowe, kulturę aktywistyczną, wsparcie medialne oraz polityczne zachęty. Nie musisz czcić Alinskiego, by stosować jego taktyki. Musisz tylko wierzyć, iż cel uświęca środki.
I to jest niebezpieczeństwo.
Bo gdy polityka staje się kwestia władzy za wszelką cenę, prawda staje się opcjonalna, moralność łatwa do negocjacji, a republika staje się zbędna.
Przenieśmy się do dzisiaj i spójrz na tłum Światowego Forum Ekonomicznego w Davos. Ta sama pogarda dla zwykłych ludzi. Ta sama obsesja na punkcie kontroli. To samo przekonanie, iż elity powinny decydować o tym, jak żyją inni.
Podczas lotu prywatnymi odrzutowcami wykładają o zrównoważonym rozwoju. Wstydzą cię za ślad węglowy, podczas gdy za zamkniętymi drzwiami pogrążają się w moralnym upadku. Mówią o równości, jednocześnie traktując pracujących ludzi jak zasoby jednorazowe.
To jest światopogląd Alinsky'ego, udoskonalony i skalowany na całym świecie.
Władza usprawiedliwia się sama. Cel uświęca środki. Ludzie są zarządzani, a nie szanowani.
Takie podejście wyjaśnia też, dlaczego w ogóle istnieją skandale takie jak Epstein. Gdy elity przestają postrzegać ludzi jako istoty ludzkie i zaczynają postrzegać ich jako towary, wyzysk staje się nieunikniony. Epstein nie działał w próżni. Działał w kulturze, w której potężni ludzie wierzyli, iż zasady nie dotyczą ich, a odpowiedzialność należy do innych.
I zwróć uwagę, co się nigdy nie dzieje.
Brak prawdziwej sprawiedliwości.
Brak prawdziwej odpowiedzialności.
Tylko niekończące się opóźnienia, zamknięte akta i instytucjonalna cisza.
To nie jest porażka. To jest projekt.
Każdy ruch socjalistyczny lub komunistyczny zaczyna się tak samo. Podziel populację. Podważ zaufanie. Atakuj instytucje. Sztuczna tradycja. Przepisz język. Następnie scentralizować władzę w imię sprawiedliwości.
Historia jest w tym punkcie brutalnie spójna.
A gdy sprawiedliwość znika, następuje niepokój. Ludzie wyczuwają tę nierównowagę, choćby jeżeli nie potrafią jej wyrazić. Dlatego ulice płoną, a przestępcy chodzą wolno. Dlatego oskarżeni z 6 stycznia gniją w więzieniu, podczas gdy potężni sprawcy uciekają. Dlatego agenci ICE są atakowani, gdy organizacje pozarządowe płacą kaucję za uczestników zamieszek.
Społeczeństwo bez sprawiedliwości nie przetrwa.
To jest fragment, który Tom Renz zawsze bardzo wyraźnie podkreśla, gdy mówi o Saulu Alinskym, i to ma znaczenie.
Nie stajemy się nimi.
Nie kłamiemy.
Nie oszukujemy.
Nie kradniemy.
Nie porzucamy prawdy, by wygrać spory.
Nie walczymy ze złem, uczestnicząc w nim.
Ale oto trudna prawda, iż zbyt wielu dobrych ludzi unika wypowiedzenia na głos.
Nie pokonasz wroga, którego nie chcesz zrozumieć.
Zasady Alinsky'ego nie są sugestią dotyczącą naszego zachowania. Są narzędziem diagnostycznym. Sposób, by jasno widzieć pole bitwy. Sposób na rozpoznanie, kiedy jesteś manipulowany, wyśmiewany, osaczony i psychicznie rozbrajany.
Obecnie radykalna lewica nie gra w warcaby. choćby nie grają w szachy. Prowadzą skoordynowane operacje psychologiczne, wykorzystując media, kulturę, prawo, wyśmiewanie i wymyślone oburzenie.
A zbyt wielu po naszej stronie wciąż udaje, iż to uprzejma debata.
Na strzelaninę nie przynosi się noża.
Nie wnosi się uprzejmości do wojny propagandowej.
I nie pokonuje się ruchu opartego na oszustwie, odmawiając jego wywołania.
Walka nie oznacza stania się niemoralną. To oznacza przebudzenie.
To oznacza zrozumienie taktyk stosowanych przeciwko tobie, żebyś przestał na nie nabrać. To oznacza odmówienie bycia zawstydzanym i milczeniem. To oznacza ujawnianie manipulacji zamiast jej przyswajania. To znaczy stać mocno w prawdzie, jednocześnie odmawiając psychicznego prześladowania.
Jezus nie ignorował zła. Skonfrontował się z tym bezpośrednio.
Jeśli nie rozumiesz, jak myśli twój wróg, zawsze będziesz reagować, a nie prowadzić. A reakcja jest dokładnie tam, gdzie Alinsky chce, żebyś był.
Więc pytanie nie brzmi, czy powinieneś przyjąć te taktyki.
Pytanie brzmi tak:
Teraz, gdy widzisz, co ci się robi, czym zamierzasz się bronić?
To nie kończy się na lepszym przekazie czy ładniejszym retoryce. Kończy się na tym, iż obywatele rozpoznają taktykę i odmawiają współpracy z nimi.
Nie pokonujemy Alinsky'ego, stając się nim. Pokonujemy go, ujawniając grę, mówiąc prawdę i opierając się na Konstytucji, obiektywnej rzeczywistości i moralnej jasności.
Zło kwitnie w zamieszaniu. Umiera w świetle.
Jeśli chcesz zrozumieć, jak tu doszliśmy, zacznij od Saula Alinsky'ego. jeżeli chcesz zakończyć to wszystko, przestań udawać, iż to normalne.
Nie jest.
I nie dzieje się to tutaj, chyba iż na to pozwolimy.
Tyle iż jesteśmy w środku wojskowej rewolucji kolorów, która wykorzystuje wiele strategii i metod Alinksy, a wystarczająco duża grupa zmanipulowanych i radykalizowanych użytecznych idiotów wręcz wgrywa w tę destrukcję Ameryki od środka psyop.
NIE stosuj się do tego.
