Państwowe honory dla Dąbrowszczaków. MON musi wyjaśnić decyzję

dzienniknarodowy.pl 2 hours ago
Zdjęcie: Państwowe honory dla Dąbrowszczaków. MON musi wyjaśnić decyzję


Na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w listopadzie 2026 roku Wojsko Polskie wystawiło asystę honorową podczas obchodów 90-lecia Batalionu im. Jarosława Dąbrowskiego. Uczestniczył w nich wiceminister Stanisław Wziątek, a wieniec nadesłał marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty. Państwo nadało oficjalną rangę pamięci o formacji związanej z Kominternem.

Wojsko i przedstawiciele państwa na Powązkach

Relacja Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych potwierdza, iż uroczystości poświęconej Dąbrowszczakom towarzyszyła wojskowa asysta honorowa. Obecny był podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej Stanisław Wziątek. Przybył też zastępca szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Michał Syska. Przedstawiciel Straży Marszałkowskiej złożył wieniec w imieniu marszałka Sejmu Włodzimierza Czarzastego.

Organizatorzy podkreślili, iż po raz pierwszy od 1989 roku w tych obchodach uczestniczyli przedstawiciel rządu i wojskowa asysta honorowa. Później w Sejmie odbyło się spotkanie poświęcone Dąbrowszczakom, otwarte przez szefa Kancelarii Sejmu Marka Siwca. Czarzasty skierował do uczestników list. To właśnie obecność państwowych instytucji zmieniła rocznicową uroczystość w sprawę dotyczącą całej Rzeczypospolitej.

Kim byli Dąbrowszczacy

Dąbrowszczakami nazywano polskich ochotników walczących w latach 1936-1939 po stronie republikańskiej w hiszpańskiej wojnie domowej. Batalion im. Jarosława Dąbrowskiego działał w Brygadach Międzynarodowych, tworzonych z inicjatywy Kominternu. Organizacja ta była narzędziem międzynarodowego ruchu komunistycznego podporządkowanego politycznemu centrum w Moskwie.

Indywidualne losy ochotników były różne i nie wolno przypisywać każdemu z nich tej samej motywacji ani odpowiedzialności. Państwowy ceremoniał honoruje jednak formację jako całość. Dlatego nie wystarczy opowieść o walce z faszyzmem. Trzeba uwzględnić polityczny patronat Kominternu, sowieckie wpływy oraz późniejszy udział części tego środowiska w strukturach komunistycznego państwa. Szerszy opis historycznych kontrowersji wokół Dąbrowszczaków pokazuje, dlaczego wojskowa asysta wywołała sprzeciw.

Ceremoniał wojskowy nie jest neutralną dekoracją

Prywatne stowarzyszenia i rodziny mają prawo pielęgnować pamięć o swoich bliskich. Czym innym jest jednak obecność żołnierzy w służbie, przedstawiciela MON oraz Straży Marszałkowskiej działającej w imieniu marszałka Sejmu. Mundur, warta i wieniec od najwyższych urzędników nadają uroczystości rangę oficjalnego uznania.

Ministerstwo Obrony Narodowej powinno odpowiedzieć, kto zaakceptował udział asysty, według jakich kryteriów podjęto decyzję i czy zasięgnięto opinii instytucji zajmujących się historią polskiego oręża. Paweł Czyż również zażądał jasnych kryteriów państwowego honorowania formacji związanych z ruchem komunistycznym. Pytanie dotyczy odpowiedzialności kierownictwa instytucji, nie żołnierzy wykonujących rozkazy.

Stawką jest ciągłość polskiej pamięci

Powązki Wojskowe są miejscem spoczynku żołnierzy walczących o niepodległość, uczestników Powstania Warszawskiego i ofiar komunistycznego aparatu represji. Oficjalne honorowanie tam formacji związanej z Kominternem wymaga więc szczególnej ostrożności. Nie można stawiać tradycji niepodległościowej obok projektu politycznego kierowanego z Moskwy i udawać, iż różnica jest drugorzędna.

Dla Polaków stawką jest prawo do państwa, które umie odróżnić badanie skomplikowanych życiorysów od przywracania rytuałów pamięci znanych z PRL. Wojsko Polskie ma strzec suwerennej Rzeczypospolitej także w sferze symboli. MON i Kancelaria Sejmu powinny wyjaśnić tę decyzję publicznie, bo narodowej pamięci nie wolno podporządkowywać sentymentom jednej formacji politycznej.

Źródła: Prawy.pl; Związek Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych; Instytut Pamięci Narodowej.

Źródło: Prawy.pl

Read Entire Article