W debacie publicznej wszystkiego brakuje, ale na pewno nie tak zwanych „zamulaczy”, a mistrzem świata w ich produkcji jest Donald Tusk. Ostatni zamulacz to zaproszenie prezydenta Karola Nawrockiego na listopadową Wigilię do rodzinnego domu w Sopocie. Od samego początku było jasne, iż szczerości w tym „pojednawczym geście dobrej woli” było tyle, co nadwyżki budżetowej w projekcie ministra Andrzeja Domańskiego, ale w ramach brudnej politycznej gry, nie takie fikołki były wykonywane i z odpowiednią obróbką medialną przedstawiano je jako „politykę miłości”.
Po każdej takiej prowokacji, bo oczywiście była to prowokacja, wcześniej czy później następuje weryfikacja, ale o tym najczęściej opinia publiczna już się nie dowiaduje, w każdym razie nie w takiej skali, jak wcześniej była epatowana. Czas weryfikacji już nastąpił, ale żeby lepiej zrozumieć sens, formę i treść tego, co się musiało wydarzyć, trzeba przywołać oryginalne „zaproszenie” Donalda Tuska:
Panie prezydencie mieliśmy się spotkać. Trochę czekałem na to zaproszenie, ale od serca w takim razie, nie czekając dłużej, chcę zaprosić pana razem z małżonką, z rodziną, z dziećmi, do mnie do domu w Sopocie. (…) Podzielmy się opłatkiem przed Wigilią, porozmawiajmy, moje mieszkanie nieduże, ale znajdzie się dla nas dwóch miejsce w kuchni przy stole i porozmawiamy, jak to się kiedyś mówiło, jak Polak z Polakiem.
Wiadomo, iż do takiego spotkania nie mogło dojść i nie dojdzie, z tego prostego powodu, iż żaden poważny polityk nie może się godzić na tak prymitywny szantaż emocjonalny, ale dzięki córce premiera Katarzynie Tusk-Cudnej wiadomo też, jak bardzo rodzina Tusków wyczekiwała wigilijnego gościa. Politycy regularnie „używają” dzieci w swoich wystąpieniach i choćby w całej strategii politycznej, jednocześnie wysyłają pełne hipokryzji apele, aby rodzin i dzieci do polityki nie mieszać. Apele Donalda Tuska w spektakularny sposób zignorowała córka Katarzyna Tusk-Cudna, znana „szafiarka” i dzięki temu aktowi nieposłuszeństwa wiemy, co w duszy politycznej rodziny z Sopotu gra:
A skoro już mowa o tradycyjnych ozdobach… moja choinka może w tym roku odetchnąć z ulgą. Pewien zaproszony gość nie przyjedzie jednak do Sopotu na przedświąteczny opłatek, więc nikt nie każe jej wynosić się z salonu z powodu niemieckich korzeni.
Nie trzeba być monografistą, doktoryzującym się z życiorysu Donalda Tuska i jego rodziny, aby nie poczuć się zaskoczonym finałem jednej z bardziej żenujących, ale też niesmacznych zagrywek lidera koalicji 13 grudnia. Jedynie taniec na trumnie tragicznie zmarłej woźnej w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w miejscowości Leszczydół-Nowiny i próba obciążanie odpowiedzialnością za tę tragedię prezydenta Karola Nawrockiego, były czymś bardziej odpychającym. W bardzo podobnym „stylu” Donald Tusk komentuje prezydenckie weto do ustawy DSA, choć tym razem szantażuje pornografią dziecięcą i przemocą wobec dzieci.
Ogólna ocena polityki i polityków nigdy nie była najwyższa, jednak mimo wszystko politykę da się uprawiać przynajmniej na odrobinie wyższym poziomie, nie dotyczy to jednak ani Donalda Tuska, ani córki Katarzyny Tusk-Cudnej, która na obraz i podobieństwo ojca uprawia politykę najniższych lotów. Zastanawiające jest tylko to, iż odpowiedź influencerki, w dodatku tak znamienitej i znanej, praktycznie przeszła bez echa w największych mediach, chociaż wcześniej te same media z „wigilijnego zaproszenia” zrobiły topowy temat. A można były wydać choćby taki krótki komunikat: „Nie daleko pada jabłko Katarzyna od jabłoni Donald”!
Nie wierzymy nikomu, nie wierzymy w nic! Patrzymy na fakty i wyciągamy wnioski!

















