Przywiązywanie się do tego, co mówią liderzy poszczególnych partii politycznych, jest równie naiwne i niebezpieczne, jak kupowanie kołder z wielbłądziej wełny na kredyt udzielony przez firmy oferujące „chwilówki”. Zmian koncepcji, strategii i nastrojów nigdy nie brakowało, zwłaszcza dało się to zauważyć w dużych ugrupowaniach, które walczyły o zdobycie lub utrzymanie władzy. Wyjaśnienie tego zjawiska jest trywialne, dobiera się takie argumenty, jakie w danym momencie służą politycznym celom.
Zdarzają się jednak pewne wyjątki i z zachowaniem intelektualnej uczciwości trzeba poznać, iż najsłynniejsza doktryna Jarosława Kaczyńskiego przetrwała wieki, jak na polityczne realia. „Od nas nic na prawo”, taki w PiS obowiązywał dogmat i z dużą determinacją, choćby brutalnością, był realizowany. Gdy dochodziło do jakiegoś porozumienia z PiS, praktycznie zawsze kończyło się to fatalnie dla koalicjantów. W 2007 roku zniknęły ze sceny dwie partie: Liga Polskich Rodzin i Samoobrona. W 2021 roku swój żywot zakończyło Porozumienie Jarosława Gowina. Ostatnia pożarta „przystawka” to Suwerenna Polska, która została wchłonięta przez PiS w 2024 roku. Z taką historią, ciągle największa partia na prawicy, z definicji musi mieć problemy z wiarygodnością, jeżeli składa jakiekolwiek propozycje odwołujące się do jednoczenia prawicy.
Najprawdopodobniej właśnie to zdecydowało, iż liderzy wszystkich pozostałych partii podeszli do najnowszej propozycji Jarosława Kaczyńskiego z bardzo dużym sceptycyzmem.
Choćby dzisiaj w czasie tego marszu są nieprzyjemne elementy. Nie będziemy jednak na to zwracać uwagi. Będziemy działali w tym kierunku, żeby była jedna wielka lista, nie tylko do Senatu. Senat to ma mniejsze znaczenie, chodzi o listę do Sejmu – powiedział Jarosław Kaczyński wywiadzie udzielonym Onet.pl w czasie Marszu Niepodległości.
Patrząc na arytmetykę polskiej sceny politycznej, to taka lista nie byłaby błędem strategicznym, tylko wartością w kontekście walki z koalicją 13 grudnia. W tym momencie powinny się uruchomić patriotyczne wartości i nastroje, ale na taki cud w konkurujących ze sobą partiach liczyć nie można. Obie Konfederacje budują swoją popularność w kontrze do POPiS-owego duopolu i o ile jeszcze wspólna lista senacka jest dla nich akceptowalna, to nie ma mowy o tym, żeby się zgodziły na sejmowy mariasz z PiS. Dla wyborców Sławomira Mentzena i Krzysztofa Bosaka, nie wspominając o Grzegorzu Braunie, byłaby to zdrada. Rozwój Plus Mateusza Morawieckiego z innych, ale równie mocnych powodów na taką propozycję nie przystanie. Polityczny pomysł Morawieckiego, to „partia środka”, partia dla „normalsów”, dlatego od wielu tygodni aktywiści Rozwoju Plus powtarzają: „Chcemy Polski bez Donalda Tuska i Grzegorza Brauna”. Poza tym osobiste konflikty pomiędzy członkami PiS i Rozwoju Plus są tak głębokie i żywe, iż wykluczają ponowne małżeństwo.
Wspólna lista sejmowa na prawicy jest taką samą abstrakcją, jak propozycja resetu w Trybunale Konstytucyjnym, ale parę ciekawych informacji da się z tego wydobyć. Jarosław Kaczyński w końcu zrozumiał, iż mrzonki o 45 proc. poparciu dla PiS są tylko mrzonkami. Doktryna „od nas nic na prawo” jest przeszłością, podobnie jak dominująca rola PiS i prezesa Jarosława Kaczyńskiego, co zostało potwierdzone przez samego prezesa. Nie składa się takich ofert, jeżeli się czuje siłę potwierdzoną pozycją na słupkach sondażowych. Po tym, jak PiS zjechał z 44 proc. poniżej 20 proc. i rozpaczliwie walczy poprawienie tego wyniku, trzeba szukać zupełnie innych narzędzi, które pozwolą odebrać Donaldowi Tuskowi władzę. Realny i dobry wstęp do tej batalii, to oczywiście pakt senacki, lista sejmowa nie przetrwa tygodnia, a adekwatnie już jest przeszłością.
Nie wierzymy nikomu, nie wierzymy w nic! Patrzymy na fakty i wyciągamy wnioski!
