Walka, czy mistyfikacja ?

Zaskoczyła mnie dzisiaj informacja przesłana przez jednego z użytkowników Neon24.net :

„Na neonie zamieściłem swój wczoraj tekst, który niniejszym załączam, ponieważ neon jest w tej chwili niewidoczny. jeżeli uzna Pan za stosowne, proszę o jego zamieszczenie.

Odpisałem w ten sposób:

„Dzień dobry,

Syjonizm – pasożyt ludzkości

Tekst Scotta Rittera Zionism, the Human Parasitoid wyszedł po raz pierwszy 17.4.2025 a po raz drugi 18.3.2026 na scottritter.substack.com.

W czasie, gdy ceny paliw gwałtownie rosną, a nasza gospodarka upada, wiemy, kogo winić – Syjonizm, ludzki pasożyt, który przywiązał się do Ameryki.

Mała osa klejnotowa wstrzykuje neurotoksyczny jad do mózgów karaluchów, zamieniając znacznie większego owada w zombie, chętnie pozwalając sobie na przekształcenie się w żywego żywiciela, którym będą mogły żywić się kolejne pokolenie os.

Atak osy klejnotowej przebiega w kilku etapach i rozpoczyna się od wbicia żądła bezpośrednio w część ośrodkowego układu nerwowego karalucha zwaną pierwszym zwojem piersiowym. Jad osy zawiera kwas gamma-aminomasłowy (GABA), neuroprzekaźnik hamujący, który wyłącza neurony ruchowe, tymczasowo paraliżuje nogi karalucha, pozostawiając przyszłego żywiciela bezbronnym, podczas gdy mały zielony parazytoid przygotowuje się do zamachu stanu, wpychając żądło przez miękkie błony gardła karalucha do mózgu i zamieniając potencjalnie agresywnego żywiciela w posłusznego zombie.

Niektórzy badacze spekulują, iż wstrzyknięcie GABA do mózgu karalucha wywołuje efekt dopaminy, w wyniku którego karaluch poddaje się swojemu losowi dla przyjemności, jaką odczuwa z wstrzyknięcia trucizny, która ostatecznie będzie go kosztować życie.

Osa klejnotowa (Ampulex compressa) to tzw. parazytoid, organizm, który w przeciwieństwie do bardziej powszechnych pasożytów ostatecznie zabija swojego żywiciela, karalucha amerykańskiego (Periplaneta americana).

Izrael jest współczesnym odpowiednikiem osy klejnotowej, drapieżnika, który zaraża żywiciela trującą substancją zmieniającą umysł tak, iż ten dobrowolnie znosi pasożytnicze wtargnięcie do jego wnętrza, które ostatecznie odbiera mu życie. Gospodarzem w tym przypadku są Stany Zjednoczone. Pozwalając Izraelowi przekształcić nasz kraj w zombifikowaną wersję tego, co wyobrażali sobie nasi ojcowie założyciele, po prostu pomagamy w naszym zbiorowym upadku.

Syjonizm to żydowski ruch nacjonalistyczny, który narodził się w Europie pod koniec XIX wieku i którego celem było stworzenie ojczyzny dla narodu żydowskiego poprzez przejęcie Palestyny. w tej chwili wizja syjonizmu rozszerzyła się z Izraela określonego granicami wyznaczonymi przez mandat ONZ w 1948 r. na tak zwany „Wielki Izrael“, terytorium odpowiadające biblijnemu Izraelowi. Chociaż syjonizm jest powszechnie kojarzony z rządem Izraela i jego polityką, faktem jest, iż największy przejaw syjonizmu można znaleźć w Stanach Zjednoczonych, gdzie amerykańskie organizacje syjonistyczne starały się zdominować rząd amerykański i szerzej naród amerykański, aby ułatwić utworzenie Wielkiego Izraela.

Pod wieloma względami atak osy klejnotowej na karalucha przypomina podejście amerykańskich syjonistów do przekształcania narodu amerykańskiego i jego mieszkańców w gospodarzy przypominających zombie, aby utrzymać podłe cele ruchu. Zamiast trucizny wywołującej dopaminę syjoniści wykorzystali Holokaust, ludobójstwo popełnione przez nazistowskie Niemcy na europejskich Żydach. Norman Finkelstein, syn ocalałego z Holokaustu, pisze o tym zjawisku w swojej książce „Przemysł Holokaustu ‚; refleksje na temat wykorzystywania cierpienia Żydów. Finkelstein przekonująco argumentuje, iż amerykańska elita żydowska – wyciągnięta ręka syjonizmu – nadużyła nazistowskiego Holokaustu dla korzyści politycznych i finansowych oraz w celu promowania interesów izraelskich syjonistów.

W ten sposób Holokaust staje się odpowiednikiem GABA, zarażając mózgi amerykańskiego gospodarza i odwracając jego uwagę fikcją, iż Izrael jest logicznym i uzasadnionym dziedzictwem Holokaustu, paraliżując naród amerykański, aby nie odrzucać tego fałszywego skojarzenia i przygotowując je na to, co nastąpi.

Naród amerykański zaborczo chroni to, co określa jako swoje suwerenne prawa, zwłaszcza te związane z wolnościami zawartymi w pierwszych dziesięciu poprawkach do Konstytucji Stanów Zjednoczonych (Karty Praw). Jednakże GABA Holokaustu wstrzyknięta przez syjonistów do mózgu narodu amerykańskiego zmienia jego działanie i osłabia jego reakcję na bodźce, które w przeciwnym razie wywołałyby instynktowną reakcję obronną. Krótko mówiąc, zastrzyk GABA z Holokaustu przez syjonistycznego parazytoida ucisza neurony amerykańskiego gospodarza, czyniąc je mniej aktywnymi i mniej responsywnymi, co prowadzi do dobrowolnego zrzeczenia się suwerenności na rzecz zjedzenia żywcem.

Wstrzyknięcie jadu GABA-Holocaust do amerykańskiego mózgu przez osę syjonistyczną prowadzi do kilku zachowań, które każdy, kto nie został tak dotknięty, powinien łatwo rozpoznać jako autodestrukcyjne. Po pierwsze, jest to atak na wolność słowa. Trucizna GABA-Holocaust, równoznaczna z legalnością misji syjonistycznej, pozwala na tłumienie wolności słowa, najbardziej podstawowego prawa amerykańskiego. Krytyka syjonizmu staje się krytyką Holokaustu, który następnie zostaje sklasyfikowany jako z natury antysemicki, co prowadzi do wniosku, iż krytyka syjonizmu sama w sobie jest aktem antysemickim.

Syjonistyczny pasożyt usiłuje następnie kryminalizować ten nowo zdefiniowany antysemityzm, czyniąc wszelkie wsparcie dla przeciwników syjonizmu przestępstwem, niosce ze sobą ryzyko aresztowania, a jeżeli ktoś nie posiada obywatelstwa amerykańskiego, deportacji. Syjonistyczny pasożyt osłabił wrażliwość Amerykanów, którzy normalnie jednoczyliby się wokół spraw definiujących samą istotę amerykańskiej wolności obywatelskiej, takich jak wolność słowa i należyty proces prawny, do tego stopnia, iż oklaskiwali zamaskowanych bandytów w kaloszach, przebranych za agentów federalnych, którzy porywają ludzi z domów i z ulic, sądzą ich przed fałszywymi sądami i eksportują z kraju z całkowitą pogardą dla praworządności.

A syjonistyczny parazytoid to umożliwił.

Jednak jad GABA-Holocaust jedynie osłabia mechanizmy reakcji gospodarza, ale nie całkowicie. Przy wystarczającej liczbie odpowiednich bodźców amerykański gospodarz może przez cały czas działać w swoim najlepszym interesie.

Pokój zamiast wojny.

Jednak amerykański gospodarz nie pozostało poza niebezpieczeństwem. Syjonistyczny pasożyt umieścił w ciele amerykańskiego gospodarza jajo znane jako Amerykańsko-Izraelska Komisja Spraw Publicznych (AIPAC). jeżeli AIPAC zostanie pozostawiony sam sobie, będzie starał się przejąć pełną kontrolę nad funkcjonowaniem swojego amerykańskiego gospodarza i wchłonąć go od wewnątrz, podczas gdy naród amerykański będzie cieszył się efektem dopaminowym trucizny GABA-Holocaust, którą syjonistyczny pasożyt wstrzyknął do jego mózgu.

Musimy teraz uznać AIPAC za śmiercionośne ucieleśnienie/kotwiczenie syjonistycznego parazytoidu.

Przed złożeniem jaja u żywiciela karalucha osa klejnotowa żądli trzykrotnir: jedno w celu sparaliżowania żywiciela, a drugie w celu przejęcia kontroli nad jego neuronami ruchowymi. Istnieje jednak trzecie użądlenie, które ma najważniejsze znaczenie dla procesu składania jaj i jest osadzone w określonej części ciała żywiciela. Wstrzykuje substancję znaną jako acetylocholina, aktywującą określone neurony ruchowe powodując, iż karaluch-gospodarz wysuwa środkową nogę po stronie wybranej przez osę klejnotową do składania jaj. Kiedy karaluch składa środkową nogę, osa nie może wykorzystać swoich włosów sensorycznych do eksploracji powierzchni i znalezienia idealnego miejsca na jajko. Kontrolując obwód nerwowy powodujący wydłużenie środkowej nogi, osa klejnotowa pokonuje ostatnią obronę, jaką musi mieć gospodarz, aby stać się zombie. Bez wyciągniętej nogi jajko nie osiadłoby, a karaluch uniknąłby stania się żywym żywicielem tego, co ostatecznie by go zabiło.

Niektóre karaluchy zachowują się biernie, gdy spotykają osę, co pozwala na bezproblemowe użądlenia, zapewniając wyciągnięcie środkowej nogi i złożenie jaja. Inni jednak decydują się na konfrontację z osą, co ułatwia im przetrwanie, choćby jeżeli wystąpią pierwsze dwa użądlenia. Niektóre karaluchy wystarczająco reagują na niebezpieczne bodźce, więc nie tylko trzymają środkową nogę złożoną, ale także bronią się przed osą klejnotową, co ostatecznie powoduje, iż osa odchodzi w poszukiwaniu bardziej posłusznego celu.

Naród amerykański został dwukrotnie dźgnięty nożem przez syjonistycznego parazytoida. Ale jak dotąd uniknęliśmy trzeciego, śmiertelnego pchnięcia nożem. Udowodniono to, gdy administracja Trumpa oparła się naciskom syjonistycznego Izraela, aby zaatakować Iran.

Teraz musimy zacząć odpierać ataki pasożyta syjonistycznego, wyrzucić go z naszego ciała, zapobiec trzeciemu, śmiertelnemu użądleniu i odmówić mu możliwości przejęcia kontroli nad naszym amerykańskim ciałem przez jajo AIPAC.

Niedawno zamieściłem na swoim koncie X informację, iż „AIPAC jest niezarejestrowanym agentem zagranicznym, którego dalsze istnienie stanowi egzystencjalne zagrożenie dla przetrwania Ameryki.“ Jest to tak prawdziwe stwierdzenie i tak trafny wyraz tego zagrożenia, jak to tylko możliwe. „Amerykanie,“ Doszedłem do wniosku, „muszą się obudzić i działać, zanim będzie za późno.“

Syjonistyczny pasożyt podłożył już dwa śmiertelne użądlenia, które zaraziły nasz naród trucizną GABA-Holokaustu i zmusiły nas do zniszczenia samych mechanizmów obronnych wolności słowa i sprawiedliwego procesu, od których zależy nasze przetrwanie jako wolnej i suwerennej demokracji. Jajko AIPAC czeka w rezerwie, aby zostać umieszczone, a następnie wchłonąć wszelkie wyobrażenia o wolnym i niezależnym narodzie, który pragnie obietnicy i wizji naszych ojców założycieli.

Musimy zacząć walczyć. AIPAC jest zabójczy dla Ameryki. A syjonistyczny parazytoid jest wrogiem narodu amerykańskiego. A przez parazytoid syjonistyczny mam na myśli państwo Izrael.

To nie jest stereotyp antysemicki. To wezwanie do działania dla amerykańskich patriotów na całym świecie, aby ocalić nasz wielki naród.

Nie stawaj się syjonistycznym zombie.

Walka.

Spraw, aby Ameryka znów była wielka.

Zanim będzie za późno.

Autor: MM