Niemieckie organy ścigania zatrzymały Manfreda D., wieloletniego szefa biura byłego prezesa BND Augusta Hanninga, oraz samego Hanninga. Obaj przebywają w areszcie śledczym w związku z dochodzeniem dotyczącym masowego wycieku tajnych materiałów z siedziby wywiadu. Dostępne źródło nie podaje daty zatrzymań ani liczby dokumentów.
Tajne materiały opuszczały siedzibę BND
Niemieckimi służbami specjalnymi wstrząsnęło śledztwo dotyczące dokumentów wynoszonych z Federalnej Służby Wywiadowczej. Jak podaje portal wPolsce24, materiały o charakterze tajnym miały masowo opuszczać siedzibę BND. Skala opisana przez źródło stawia sprawę wśród najpoważniejszych afer szpiegowskich ostatnich lat w Niemczech.
W centrum postępowania znalazł się Manfred D. Według ustaleń przytoczonych przez portal przez lata kierował biurem Augusta Hanninga, byłego prezesa BND. To właśnie Manfred D. miał odgrywać zasadniczą rolę w procederze. Śledczy zatrzymali obu mężczyzn, a sąd zdecydował o ich tymczasowym aresztowaniu.
Zarzuty wymagają sądowego rozstrzygnięcia
Na obecnym etapie mamy do czynienia z ustaleniami śledztwa, a nie prawomocnym wyrokiem. Samo zatrzymanie i areszt nie przesądzają winy. Dostępny materiał nie wyjaśnia też, jakie dokumenty wyprowadzono, kto miał je otrzymywać ani przez jaki okres trwał proceder. Tych luk nie wolno wypełniać domysłami.
Fakty, które już ujawniono, są jednak poważne. jeżeli tajne materiały rzeczywiście opuszczały centralę BND w dużej liczbie, zawiodły mechanizmy kontroli dostępu oraz nadzór nad obiegiem dokumentów. Służba wywiadowcza traci wtedy swój podstawowy atut: zdolność ochrony informacji przed obcymi państwami i nieuprawnionymi osobami.
Do wyjaśnienia pozostaje droga dokumentów od miejsca przechowywania do odbiorcy. Śledczy powinni również ustalić, czy system rejestrował dostęp do materiałów oraz dlaczego ewentualne nieprawidłowości nie zostały wykryte wcześniej. Dopiero odpowiedzi na te pytania pokażą, czy sprawa dotyczy działania pojedynczych osób, czy także wadliwych procedur i nadzoru.
Polska musi wyciągać wnioski z cudzych zaniedbań
Dla Polski ta sprawa jest ostrzeżeniem. Bezpieczeństwa państwa nie chroni sama klauzula tajności na papierze. Potrzebne są skuteczna kontrola dostępu, rejestrowanie obiegu materiałów, regularne audyty i realna odpowiedzialność przełożonych. Państwo, które lekceważy te obowiązki, wystawia własnych obywateli i sojuszników na ryzyko.
Nie wiadomo, czy wśród materiałów objętych dochodzeniem znajdowały się informacje dotyczące Polski lub współpracy sojuszniczej. Nie ma podstaw, by to przesądzać. Warszawa ma jednak prawo oczekiwać od partnerów szczelnej ochrony danych przekazywanych w ramach współpracy służb, bo przeciek w jednym państwie może osłabić bezpieczeństwo pozostałych.
Polskie doświadczenia także pokazują, jak groźny może być dostęp urzędnika do wrażliwych danych. Opisywaliśmy już sprawę warszawskiego urzędnika podejrzewanego o przekazywanie informacji Rosji. Innym elementem tego samego zagrożenia są próby werbunku prowadzone w Polsce przez białoruskie KGB.
Niemiecka afera powinna zostać dokładnie wyjaśniona, bez osłaniania dawnych szefów i bez medialnego ferowania wyroków. Dla Warszawy stawka jest prosta: sprawne służby są warunkiem suwerenności, a ochrona tajemnic państwowych nie może zależeć od zaufania bez kontroli.
Źródło: wPolsce24, „Ujawnili kulisy afery szpiegowskiej. Tak znikały tajne dokumenty”

















